تنهايي = مرگ

سلام به بروبكس گل و گلاب خودم

از همتون بخاطر لطفي كه نسبت به من داشتيد كمال تشكر رو دارم .تو اين مدت هم اگه كم پيدا بودم به خاطر اين امتحاناي لعنتيه كه تموم نميشه

از امروز میشه گفت تقریبا این آخرین آپه فعلا  آخه دارم میرم به پیشواز امتحانای ترم و بدبختی و خلاصه بیچارگی ما دانش آموزان  دوستان ترو خدا دعا کنید من امسال ۲۵ روز غیبت داشتم و هیچی از درس ها رو بلد نیستم  

دوستای خوبم تروخدا دعا کنید تو این مدت که من نیستم بتونم امتحانامو خوب بدم و حداقل رضایت خونوادم رو جلب کنم .

راستی من یه عذر خواهی شدید به همه ی شما بدهکارم چون شما ها لطف داشتید و همش می اومدید و نظر میذاشتید ولی من نتونستم جبران کنم در ضمن من الان از کافی نت این ةپ رو گذاشتم چون سیستم خودم دچار مشکل شده و فعلا نمی آپم .

ماه محرم هم رسید و همه ی مسلمونای دنیا سیاه پوش هستند من از طرف خودم تسلیت میگمو امیدوارم منو تو این این ایام پرشور از دعای خودتون بی نصیب نکنید.

به امید روزی که هیچ عاشقی دور از عشقش نباشه . بای تا های بروبکس عزیز

اینو یادتون باشه دلم براتون تنگ میشههههههههههههههههههههههههههههههه

تلخي آخر قصه يه تبسم خيالي

                 ترس از خودت گذشتن وقتي كه راهي نداري

                                    حس سرد تيغ رو رگهات  بوسه ي آخر مرگه

                                                                خودكشي لحظه ي آخر دنبال دلت مي گرده

                                                                                      وقتي كه آخر خطم من ديگه از چي بترسم

                                                                                                            تيغو رو رگم ميذارم پس چرا مي لرزه دستم

                                                                                                                                  انگاري صدايي ميگه توي گوشم دست نگه دار

                                                                                                                                             من ديگه راهي ندارم من ميرم خدانگهدار

تو یه زندگی همه مون سختی زیاده!

مگه چی دیدی که زودی یهو رفتی پیاده؟

تو به سمته سیاهی میری هرچند وقت یک بار!

خاطرات بدو پشتت بزار!

حالا باید بری خب،خودکشی کنی!

تو که یه بار مردی پس چرا میخوایی باز خودکشی کنی؟

گريه ها تو وقت رفتن  به فراموشي رسيدن

                        راستي چند وقته عزيزم جلوه ي تو رو نديدم

                                              اوني كه وقتي تو رفتي پيرهن سياه پوشيده

                                                                         حالا بيخيال حرفات به خيلي چيزا رسيده

                                                                                          وقتي كه آخر خطم من ديگه از چي بترسم

                                                                                                             تيغو رو رگم ميذارم پس چرا مي لرزه دستم

                                                                                                                                انگاري صدايي ميگه توي گوشم دست نگه دار

                                                                                                                                                     من ديگه راهي ندارم من ميرم خدانگهدار

خــــــــدا نـــــــــــــــــگـــــــــــــــــه دار

اون شب سرد رفتي عزيزم منو تنهام گذاشتي

منو تو غربت غمها جا گذاشتي دوست نداشتي

وقتي رفتي چشاي گريونمو نديدي

اي گل ناز من اگه تو نباشي دل من ميگيره

عشق من كجايي برگرد دوباره

كه بي تو مي ميرم دوستت دارم عزيزم عشق من

آره بازم عشقمي و بازم تو قلبمي

اين تويي كه واست خوندم هميشه حرف اولي

كاش مي تونستم دوباره ببوسم دستاتو

يا اينكه بتونم نگاه كنم چشماتو

نذاشتم راز دلم زود بشه بروز

خاطرات باتو بودنم انگار بود ديروز

هميشه منتظر مي مونم برگردي پيشم يه روز

تک درختي تنها توي يک جنگل تاريک و سياه از غم و درد به خود ميپيچيد.
از خودش ميپرسيد که چرا اينقدر تنهايم؟! که چرا هيچ دلي با من نيست؟ که چرا نيست دلي نگران من و تنهايي من؟ چه شود گر که دگر قد نکشم؟ چه شود اگر که من توي جنگل نباشم؟آنقدر گفت و گريست که شکست و آرام روي يک نهر روان ساخت پلي...
چقدر زيبا بود !چقدر مستحکم....
و درخت تنها عشق را پيدا کرد.
عشق را در بهار بايد جست. در گردش پروانه به دور يک گل، در ذوب شدن يخ با دست نوازشگر نور و خورشيد ، درميان سفر چلچله ها، درميان قطرات باران، در ميان وزش باد و غرش ابر و طوفان
عشق را بايد جست روي يک نهر روان که درختي روي آن ساخته پل
... و درخت تنها عشق را پيدا کرد
عشق يعني ايثار، عشق يعني گذشتن از خود، از بود و نبود
عشق يعني درختي بيجان روي يک نهر روان
عشق يعني يک بغل دلواپسي گم شدن در انتهاي بي کسي

         گريه هامو پس مي گيرم دروغاتم مال خودت

                  ديـگه نـمي ذارم منـو ، بــكشي دنـبال خودت

                           تو برزخت نمي مونم ، من ديگه ازپيشت ميرم

                                    جهنمو پست ميدم ،بهشتم رو پس مي گيرم

                                             نـمي ذارم جون بگيري ، دوبـاره باز تو قلب من

                                                      نمي ذارم قد بكشي ، سايـه كني رو قلب من

                                                               اسير دستات نمي شم بازيچه ي باد نمي شم

                                                                        من ديگه تو سكوت آه واسه تو فرياد نمي شـم

                                                                                 ميـرم فـراموش مي كنم واسه همـيشه اسمتو

                                                                                          از قفست پــر ميـكشم كـه بـشـكنه طـلسم تـو

                                                                                                   آره مـنـو بــازي دادي ، قبــول دارم ســاده بــودم

                                                                                                            راهــي نــداشتـم كـه بـرم ، تو دامت افتاده بودم

به نظاره بنشین غم تنهایی مرا در این غربت غریب و نگاه کن غم دستانی بی نصیب از دستان تو .

ببین آوارگی عاشقی را که سالها عمرش را در پشت دیوار خانه ات سر کرده است .

حالا بیا به نظاره بنشین غم پا هایی که سالها فرسنگها راه را در پی تو در می نوردید.

به نظاره بنشین غم عشق دختری را که روزی برایت می مرد .

سلام من يه پستي گذاشتم كه ممكنه كمي حرفاي سياسي داشته باشه ولي من بخاطر خنده دار بودنش ميذارم نه بخاطر چيز ديگه پس لطفا اين پست رو با ديد مثبت بخونيد .

موضوع انشاء :خارجي ها 

پدرم همیشه می‌گوید "این خارجی‌ها که الکی خارجی نشده‌اند، خیلی کارشان درست بوده که توی خارج راهشان داده‌اند" البته من هم می‌خواهم درسم رابخوانم؛ پیشرفت کنم؛ سیکلم را بگیرم و بعد به خارج بروم. ایران با خارج خیلی فرغ دارد. خارج خیلی بزرگتر است. من خیلی چیزها راجب به خارج می‌دانم.

تازه دایی دختر عمه‌ی پسر همسایه‌مان در آمریکا زندگی می‌کند. برای همین هم پسر همسایه‌مان آمریکا را مثل کف دستش می‌شناسد. او می‌گوید "در خارج آدم‌های قوی کشور را اداره می‌کنند"
مثلن همین "آرنولد" که رعیس کالیفرنیا شده است. ما خودمان در یک فیلم دیدیم که چطوری یک نفره زد چند نفر را لت و پار کرد و بعد... البته آن قسمت‌های بی‌تربیتی فیلم را ندیدیم اما دیدیم که چقدر زورش زیاد است، بازو دارد این هوا. اما در ایران هر آدم لاغر مردنی را می گذارند مدیر بشود. خارجی‌ها خیلی پر زور هستند و همه‌شان بادی میل دینگ کار می‌کنند. همین برج‌هایی که دارند نشان می‌دهد که کارگرهایشان چقدر قوی هستند و آجر را تا کجا پرت کرده‌اند.

ما اصلن ماهواره نداریم. اگر هم داشته باشیم؛ فقط برنامه‌های علمی آن را نگاه می‌کنیم. تازه من کانال‌های ناجورش را قلف کرده‌ام تا والدینم خدای نکرده از راه به در نشوند. این آمریکایی‌ها بر خلاف ما آدم‌های خیلی مهربانی هستند و دائم همدیگر را بقل می‌کنند و بوس می‌کنند. اما در فیلم‌های ایرانی حتا زن و شوهرها با سه متر فاصله کنار هم می‌نشینند. همین کارها باعث شده که آمار تلاغ روز به روز بالاتر بشود.

در اینجا اصلن استعداد ما کفش نمی‌شود و نخبه‌های علمی کشور مجبور می‌شوند فرار مغزها کنند. اما در خارج کفش می‌شوند. مثلاً این "بیل گیتس" با اینکه اسم کوچکش نشان می‌دهد که از یک خانواده‌ی کارگری بوده، اما تا می‌فهمند که نخبه است به او خیلی بودجه می‌دهند و او هم برق را اختراع می‌کند. پسر همسایه‌مان می‌گوید اگر او آن موقع برق را اختراع نکرده بود؛ شاید ما الان مجبور بودیم شب‌ها توی تاریکی تلویزیون تماشا کنیم.

از نظر فرهنگی ما ایرانی‌ها خیلی بی‌جمبه هستیم. ما خیلی تمبل و تن‌پرور هستیم و حتی هفته‌ای یک روز را هم کلاً تعطیل کرده‌ایم. شاید شما ندانید اما من خودم دیشب از پسر همسایه‌مان شنیدم که در خارج جمعه‌ها تعطیل نیست. وقتی شنیدم نزدیک بود از تعجب شاخدار شوم. اما حرف‌های پسر همسایه‌مان از بی بی سی هم مهمتر است.
ما ایرانی‌ها ضاتن آی کیون پایینی داریم. مثلن پدرم همیشه به من می‌گوید "تو به خر گفته‌ای زکی". ولی خارجی‌ها تیز هوشان هستند. پسر همسایه‌مان می‌گفت در آمریکا همه بلدند انگلیسی صحبت کنند، حتا بچه کوچولوها هم انگليسي بلدند. ولی اینجا متعسفانه مردم کلی کلاس زبان می‌روند و آخرش هم بلد نیستند یک جمله‌ی ساده مثل I lav u بنویسند. واقعن جای تعسف دارد.

این بود انشای من

سلام امروز تصميم دارم به يه سري دلايل يه پست خيلي خيلي شاد براتون بذارم

ولي اين اولين و آخرين پست شاديه كه ميذارم

چون شاد بودن امروز به خاطر یه اتفاق خیلی بزرگه که فقط امروز اتفاق افتاده و کسی که تو دلش غم خیلی بزرگی داری هیچ وقت نمیتونه شاد باشه ،لبتون خندون و دلتون سرسبز